Revisjon av vilkåra for eldre vasskraftutbyggingar kan bli ein av dei fyrste prøvestein for den nye statsråden i OED, Ola Borten Moe. Revisjonen av Tesse i Lom er ei av dei fyrste sakene som ligg klar til politisk avgjerd på statsrådens bord.

15 februar 1924 gjorde styret i Oppland fylkes Bondeparti henstilling til Stortinget om å ikkje tillate regulering av Tessevatn, da herved uberegnelige verdier vil ødelegges for flere bygder i Gudbrandsdalen.

I år markerer vi at det er 20 år sidan konsesjonen på Tesse gjekk ut. Utbygginga som skjedde under krigen, fekk konsesjon i 1941. Den tida var det naturleg nok eit heilt anna regime som la føringar. Miljøstandard var eit begrep som knapt var oppfunne. Tesse har betalt ei høg rekning i ventetida.

Resultatet frå Tesse er tydeleg på biletserien nedanfor.

Lom kommune fremja mellom anna krav om nye miljøstandardar i 1991. Saka er trenert av fleire statsrådar frå ulike parti. Og dette gjeld ikkje berre Tesse. Eit stort tal andre utbyggingar skjedde og i denne perioden,under og etter krigen. Revisjonen som kan skje etter 50 år gjeld mange utbyggingar. Det som skjer på Tesse er akkurat det same som skjer i mange andre vasskraftmagasin i landet.

Alle berørte miljø, inkludert kraftbransjen sjølv, er samde i at forvaltninga si sakshandsamingstid i revisjonssakene er ei skandale. Lom har i 20 år møtt motstand i kravet om miljøforbetringar. Når eg såg nærare på korleis dette kunne ha seg, fann eg berre eit svar. Samspelet mellom eit motvillig forvaltningssystem med NVE i spissen, og ein samla kraftbransje. Dette dannar ein mur mot berørte kommunar og grunneigarar som ynskjer å modernisere gamle reguleringar i tråd med dagens miljøsyn.

Både forvaltninga og kraftbransjen burde sjå seg tent med å rydde opp, for å legge til rette for vidare utbygging av ny fornybar energi – som vasskrafta er.

Her har Ola Borten Moe ei unik moglegheit til å syne politisk handlekraft. Eg vonar han nyttar moglegheita.